Umrę. Bez Niej... nie mogę. Rozmawiałam z Nią, że Ona nigdy by mnie nie olała, nigdy nie unikała. Wierzę w to. Ale Ona jest z kimś innym. Jest zazdrosna, gdy ktoś rozmawia z TAMTĄ osobą, kocha TAMTĄ osobę, nie mnie. Nie wiem, mnie może jak przyjaciółkę, może nie... Czuję, że jak się spotkamy, rzucę się jej w ramiona i rozpłaczę. Gdy się spotkamy, chciałabym z Nią szczerze porozmawiać.
Mam ataki umierania. Nagle robi mi się dziwnie, czuję jakbym... jakbym miała za chwilę umrzeć. To chore

kilka prostych słów

i znów dół

znów rozterka

chwila przerwy

oddech

tych kilka słów uderzyło w serce

kolejna rysa

kolejne zadrapanie

odłamał się kawałek

szklanego mięśnia ciała

__________________________________

oh, moja zmoro

mój Upadły Aniele

powróciłeś, by znów mnie dręczyć

Twe blizny na ramionach

na łopatkach

koszmarne

oto ja szczerzę zęby w podłym uśmiechu

tryumfując nad Tobą

wyciągasz przed siebie dłoń

zapadając się w ciemność mojego umysłu